KAPATIDS. This is for you.

page

(patugtog ng Vegas Skies by The Cab while reading my awesome letter. chossss)

I don’t know kung anong pumasok sa isip ko at nagsusulat na naman ako ng kadramahan. Probably, because, i know na magkakahiwahiwalay na tayo. Yung iba siguro, matagal ng tapos ang pagiging close nila, pero I hope that the day won’t come na magiging “HU U” na lang tayo sa isa’t isa. Because honestly, I don’t want this to end.

You guys are the most awesome people I’ve ever met. Pero its undeniable na nangingibabaw ako sa ating apat. hihihihi

For four years na magkakakilala tayo, hindi man tayo nagstart as bestfriends pero alam nating tatlo that we make an awesome bond.

Sa tanang buhay ko, you guys are one of the best things (ay, tao pala kayo, PERSONS) that ever happened to me.

Nakakastress lang kasi. Hindi naman pwedeng magkitakita tayo lagi. Alam kong nagpromise tayo sa isat isat na walang limutan, pero accept it guys, things will never be the same.

Kailan kayo tayo ulit makakakain sa tambayan ng sama sama? Kailan kaya tayo makakapagtawanan ulit na labas ang ngalangala? Kailan kaya tayo ulit makakagala ng walang inaalala? Ewan.

Before, I always wishED na matapos na ang high school, kasi excited na akong magcollege. Pero nung dumating kayo, nagbago. Hinayaan ko ang sarili ko na mapalapit ng sobra, ignoring the fact na one day, magkakahiwahiwalay din tayo at masasaktan. LOL. Ang hirap lang kasing iLet go ng mga bagay na nakasanayan mo na, Ang hirap magMoveon pag wala yung mga taong dati mong kasama.

At yun nga. Dumating yung araw na akala ko, di nadadating. Hindi pa masyadong nagsisink in satin yung thought na toh ng graduation, knowing na may dadaan pang bakasyon at marami pang time na pwede tayong magkakasama. Pero ngayon, 2 linggo na lang at magsisismula na ang college life natin… ng wala ang isat isa. I’m still hoping na may chance pa yung kay kuya Gen. Sana……

P.S. Di ko na kailangang magdrama sa inyong dalawang lalaki. For Papa Seb, may 4 na taon pa tayong pagsasamahan. At kay Kuya naman, umaasa pa rin ako.

380902_1695323999693_1580347203_n

HAHAHAHA

OKAY. *hinga ng malalim*. Ngayon ko lang toh sasabihin ha. Basahin mong mabuti. IKAW NA ANG PINAKAMAGANDANG FRIEND NA MERON AKO! Kita naman sa picture diba? So yun. Nabasa ko yung nasa tumblr mo. You never fail to make awesome paragraphs. Chossss.

I have to admit this, katulad ng sinabi ko, natatakot ako. Natatakot ako na baka makahanap ka ng bago. Ipagpalit mo kami diyan sa roomie mo. I consider her as the biggest threat sa friendship natin. Sorry possessive, mahal ko lang talaga kayo.

Natatakot ako kasi baka dumating yung oras na magkakayayaan tas busy ka. Alam ko namang magiging busy ka sa Diliman…pero. Naiiyak ako pag iniisip na sa oras na magkita kita tayo, wala tayong masasabi sa isa’t isa kasi di ka namin nakakasama. Natatakot ako na baka dumating yung time na iba na yung kasama mo sa profile picture sa fb. Natatakot ako na baka makalimutan mo kami dahil sa pressure at new peer.

Pero di ba, promise natin na many years from now, nothing will change?

Kung di ka man namin mareplayan, yun ay dahil wala kaming load. Pinapangako ko na rereplyan kita, itetext kita lagi πŸ™‚

Kung magpalit man ako ng digits, I will notify you right away. May fb naman πŸ™‚

Kung mahanap ko na ang taong para sakin, ikaw pa una kong pagsasabihan. Sa love nga, distance doesn’t matter. Sa atin pa kaya na di lang pagmamahal ang meron, pagkakaibigan din. Distance may separate as Aenna, pero I will always make sure na hindi nahahadlangan ng distance between LB and Diliman ang pagkakaibigan natin.

Pictures? Tsk. Uso photoshop. :)))

September 13. Pano ko naman makakalimutan yan? Yan ang date kung kelan papalitan ko ang cover photo ko ng pagmumukha mo. OO. Cover photo. Hindi ko kayang palitan ang profile picture ko unless magkakasama tayo sa picture na ipapalit ko. Di ko yun papalitan ng ibang mukha, ayaw ko kayong ipagpalit.

And no. Don’t be afraid na kakalimutan kita. Kasi I won’t.

Don’t be afraid na makahanap kami ng replacement. Kasi it won’t happen. Yes, college will be a tough and long journey. May iba akong makakasama sa times na yun. Pero no. Hindi ko ipagpapalit ang isang awesome friend na katulad mo sa kung sino sino lang na mamimeet ko sa LB. No one can ever replace you. At sana ganun din ako sayo. πŸ™‚ Hahanap hanapin ka ng sistema ko. πŸ™‚

And no. Dahil tayo pa rin ang magkakasama sa huli. Yung tipong ikukwento ko sa mga anak ko kung pano tayo nagkakasama “Kids, this is the story of how awesome your aunt Aenna, Uncle Seb and Uncle Gen.” And I will always hope na makakahanap din sila ng mga tunay at awesome friends like the three of you.

Sa huli, sabay sabay nating palalakihin ang mga anak natin. I want our friendship to last forever. Kasing tibay ng barkada nina Je. Kasi hanggang sa huli, sila na ang magkakasama. I will have my own Atom and Krishna, you 3 will also have your own kids. Malay natin, mga anak din natin ang magkakatuluyan. Well, it’s not impossible.

482000_610588932301778_1739598398_n484297_610589675635037_1143209992_n

Tinanong ako ni Regine, “Ganun pa ba kayo kaclose nung mga kaklase mo nung elementary?”

Then napaisip ako. Natakot. Pano kung ganun ang mangyari? Kasi sa totoo? Wala nang Savannah. They have their own group of friends na. Meron din ako, kayo yun. Pano kung mangyari sa atin ang nagyari sa amin? Natatakot ako. Natakot ako na baka mangyari yun.

Tinanong ko si kuya kung may communication pa siya dun sa bestfriend niya nung high school. Sabi niya, madalang na lang, natatakot ako na baka matanong Β na lang ako isang araw “Nakakausap mo pa sina Aenna?” at ang maisasagot ko na lang ay “Madalang na lang.” or worse “Hindi na.”

Pero no. Iba tayo sa kanila. Honestly, ang hirap niyong ilet go, in the first place naman, wala namang dapat magLet go eh. Wala dapat pakawalan kasi this friendship will never last. I hope so. Dapat lang.

Sabi mo nga, “We have reached the point of our lives where we are ought to cross a line and leave some things behind. It’s a new world, and we have to make way for new things.”. Sana Aenna, hindi ako isa sa mga iiwan mo. At sana kung may iba kang gawing daan papasok diyan sa buhay mo, welcome pa rin ako. Kasi katulad mo, hinding hindi ako magiging ready na pakawalan kayo.

Akala mo, ikaw lang ang natatakot? Natatakot din ako.